Rozmowa na aplikacji ma termin ważności i nikt go nie ogłasza. Energia pierwszego dopasowania zużywa się na wymianę informacji, które i tak sprawdzicie na żywo w kwadrans. Kiedy się wyczerpie, zostaje grzeczne odpisywanie co kilka godzin, aż jedno z was przestanie. Dlatego propozycja spotkania powinna paść wcześnie, zwykle po kilkunastu wiadomościach, często tego samego wieczoru.
To nie jest reguła, którą ktoś udowodnił. To obserwacja, którą potwierdzi większość osób korzystających z aplikacji dłużej niż miesiąc: czaty, które ciągną się tydzień, kończą się spotkaniem rzadziej niż te, które trwają dwa wieczory. Moim zdaniem powód jest prosty. Przez tydzień pisania przestajesz być osobą, którą można poznać, a stajesz się rozrywką na nudne popołudnie.
Po ilu wiadomościach wypada zaproponować spotkanie?
Nie ma liczby, po której robi się odpowiednio. Jest za to moment, który da się rozpoznać: pierwszy raz, kiedy w rozmowie pojawia się coś wspólnego i konkretnego. Ona wspomina, że chodzi na wspinaczkę. Ty mówisz, że od roku próbujesz się przekonać do kawy bez cukru. Pada nazwa dzielnicy, zespołu, filmu. To jest punkt, w którym propozycja ma się o co zahaczyć.
Jeśli czekasz dłużej, zaczyna działać mechanizm odwrotny do zamierzonego. Myślisz, że budujecie zażyłość, a tak naprawdę wyczerpujecie tematy. Przy trzecim dniu pisania wiesz już, gdzie pracuje, co studiowała, jak ma na imię jej kot i co sądzi o pracy zdalnej. Na randce zostaje wam powtórzenie tego samego na głos.
Jest druga strona tego medalu i nie chcę udawać, że jej nie ma. Część osób potrzebuje kilku dni wymiany wiadomości, żeby poczuć się na tyle bezpiecznie, by wyjść z domu do nieznajomego. Dotyczy to częściej kobiet i dotyczy bezpieczeństwa, nie gry. Jeśli ona wyraźnie sygnalizuje, że chce jeszcze trochę porozmawiać, to nie jest wymówka, tylko informacja. Wtedy proponujesz za dwa dni, nie dziś, i w międzyczasie rozmawiasz normalnie, nie wywierając presji.
Na starcie przydaje się, żeby pierwsze wiadomości w ogóle dały czemu się zaczepić. Jeśli twoje otwarcia zwykle gasną po dwóch zdaniach, problem może być wcześniej niż przy zapraszaniu: opisałem to w tekście o tym, co napisać zamiast „hej”.
Jak umówić się z Tindera, żeby to nie zabrzmiało jak przesłuchanie?
Najczęstszy błąd nie polega na zbyt wczesnej propozycji. Polega na propozycji, która nie jest propozycją. „Może kiedyś się spotkamy?” brzmi uprzejmie i nie daje jej absolutnie nic, na co mogłaby odpowiedzieć. Musi wymyślić za ciebie kiedy, gdzie i po co. Większość ludzi w takiej sytuacji napisze „jasne, czemu nie” i temat umrze.
Dobra propozycja ma cztery rzeczy naraz: aktywność, miejsce, dzień i godzinę. Brzmi to mniej więcej tak: „Słuchaj, wolę rozmawiać niż pisać. Kawa w czwartek o osiemnastej, w tej palarni na Hożej? Jak czwartek odpada, to proponuję sobotę po południu.”
Zwróć uwagę, że to nie jest pytanie, czy ona chce się z tobą spotkać. To pytanie, czy pasuje jej czwartek. Różnica jest spora, bo drugie da się odrzucić bez odrzucania ciebie, a to obniża koszt odpowiedzi po obu stronach. Alternatywny termin na końcu robi dokładnie to samo: pokazuje, że „nie mogę w czwartek” nie kończy rozmowy.
Czego nie robić: nie tłumaczyć się z propozycji („wiem, że to może trochę szybko, ale…”), nie pytać o zgodę na pytanie („mogę coś zaproponować?”), nie budować napięcia obietnicą niespodzianki. Konkret jest uprzejmy, niedopowiedzenie przerzuca pracę na nią.
Miejsce też ma znaczenie, choć mniejsze niż się ludziom wydaje. Chodzi o to, żeby dało się słyszeć, dało się wyjść po godzinie i żeby żadne z was nie czuło się uwięzione. Rozpisałem to osobno w tekście o tym, gdzie na pierwszą randkę i dlaczego kino jest złym pomysłem na start.
Co zrobić, gdy ona odpisuje, ale unika konkretu?
Tu zaczyna się część, w której mężczyźni najczęściej sami sobie szkodzą. Dostajesz „brzmi fajnie, tylko mam teraz urwanie głowy w pracy” i masz do wyboru trzy drogi. Możesz przyjąć to dosłownie, możesz uznać, że to odmowa, albo możesz zacząć negocjować.
Negocjowanie odpada. Dopytywanie „a kiedy będziesz miała czas?”, potem „to może za tydzień?”, potem „dalej nie masz chwili?” zamienia cię w zadanie do odhaczenia. Nikt nie chce iść na randkę z poczucia obowiązku.
Zostaje uczciwa wersja pośrednia. Odpisujesz krótko, bez urazy, z jedną konkretną propozycją na później i bez żadnego komentarza o tym, jak bardzo ci zależy: „Jasne, rozumiem. Odezwę się w przyszłym tygodniu, może wtedy będzie luźniej.” I potem faktycznie się odzywasz raz, z nowym terminem. Jeśli druga próba też rozmyje się w ogólnikach, odpuszczasz. Nie z dumy, tylko dlatego, że dwa razy to wystarczająco dużo informacji.
Mam tu jedną uwagę, której nie lubię pisać, ale jest potrzebna. Część dopasowań nie skończy się spotkaniem niezależnie od tego, co napiszesz. Ludzie zakładają konta z nudów, zapominają o aplikacji, wracają do byłych, zmieniają zdanie po obejrzeniu twoich zdjęć po raz piąty. Nie ma zestawu słów, który to odwróci. To, nad czym masz kontrolę, to proporcja: ile rozmów w ogóle doprowadzasz do momentu propozycji. Reszta nie jest twoja.
Jeśli regularnie dochodzisz do tego samego miejsca i zawsze się rozpada, zajrzyj wyżej w lejek. Czasem problem siedzi w profilu, który obiecuje innego człowieka niż ten, który pisze: o tym jest tekst o opisie na Tinderze. Czasem w samym sposobie prowadzenia rozmowy, czyli w tym, jak poznać dziewczynę na Tinderze bez tekstów na podryw. A czasem po prostu w aplikacji, bo na Badoo rozmowy wyglądają inaczej i inaczej się tam umawia.
Dlaczego rozmowa gaśnie, mimo że obojgu było dobrze?
Bo rozmowa na czacie nie ma własnego celu. Dopóki zmierza do spotkania, każda wiadomość coś znaczy. Kiedy przestaje, zamienia się w wymianę uprzejmości o pogodzie i weekendowych planach, a to męczy obie strony.
Drugi powód jest mniej oczywisty. Im dłużej piszecie, tym bardziej każde z was buduje w głowie wersję drugiej osoby, która nie istnieje. Ona dopisuje ci głos, poczucie humoru, sposób siedzenia przy stole. Ty robisz to samo. Potem spotkanie musi konkurować z wyobrażeniem i prawie zawsze przegrywa. Krótki czat ma tę zaletę, że nie zdąży wyprodukować fantazji.
Trzeci: zwlekanie czyta się jako brak zainteresowania albo jako niepewność. Ani jedno, ani drugie nie pomaga. Zaproszenie na kawę po dwóch dniach rozmowy jest po prostu normalnym zachowaniem dorosłego człowieka, który korzysta z aplikacji zgodnie z jej przeznaczeniem.
Co robić między „tak” a samym spotkaniem?
Najmniej, jak się da. Macie termin, macie miejsce, nie ma po co codziennie potwierdzać, że nadal się cieszysz. Nadmiar wiadomości w tym okresie działa jak podnoszenie stawki: im więcej napięcia zbudujecie przed, tym trudniej będzie usiąść naprzeciwko siebie jak dwoje ludzi, którzy się nie znają.
Jedna krótka wiadomość dzień wcześniej wystarczy i powinna być konkretna, nie emocjonalna. „Trzymamy czwartek osiemnasta? Będę na miejscu.” Daje jej możliwość przełożenia bez wstydu i tobie pewność, że nie siedzisz sam przy stoliku.
Dwie rzeczy praktyczne, o których łatwo zapomnieć. Napisz, jak wyglądasz dziś, jeśli zdjęcia są sprzed dwóch lat albo zgoliłeś brodę. I nie obrażaj się na pytanie o profil w innej aplikacji czy prośbę o krótką rozmowę wideo przed spotkaniem. Kobiety mają konkretne powody, żeby sprawdzać, z kim się umawiają, i to nie jest sygnał nieufności wobec ciebie osobiście.
Resztę, czyli co powiedzieć w pierwszych minutach, jak nie zamienić spotkania w przesłuchanie i kiedy się pożegnać, opisałem w przewodniku po pierwszej randce. Tutaj kończy się robota czatu. Zaczyna się rozmowa twarzą w twarz, a to zupełnie inna umiejętność.
Często zadawane pytania
Czy lepiej zaproponować spotkanie, czy najpierw poprosić o numer telefonu?
Numer nie zastępuje propozycji, tylko przenosi ten sam czat gdzie indziej. Jeśli chcesz zmienić kanał, zrób to przy okazji umawiania: „Dam ci numer, łatwiej będzie się dogadać w czwartek.” Wtedy prośba ma powód i nie brzmi jak kolejny etap sprawdzania.
Co zrobić, gdy ona pisze „zobaczymy” i nic więcej?
Przyjąć to spokojnie i nie dopytywać tego samego dnia. „Zobaczymy” zwykle znaczy „jeszcze nie wiem” albo „nie chcę odmawiać wprost”. Odezwij się raz, za kilka dni, z jednym nowym terminem. Jeśli odpowiedź znów będzie mglista, odpuść bez komentarza o tym, że szkoda.
Czy można zaproponować randkę tego samego dnia, w którym się dopasowaliście?
Można i czasem to działa świetnie, zwłaszcza wieczorem w weekend. Warunek jest jeden: propozycja musi być niska kosztowo, czyli kawa albo jedno piwo w miejscu publicznym, nie kolacja na trzy godziny. Jeśli ona odpowie, że to dla niej za szybko, przyjmij to i zaproponuj inny dzień.
Ile razy wypada przypomnieć się, gdy nie ma odpowiedzi?
Raz. Jedna krótka wiadomość po kilku dniach, bez wyrzutu i bez żartu o tym, że pewnie cię zignorowała. Druga próba przestaje być przypomnieniem, a zaczyna być naciskiem, i zwykle zamyka drzwi, które mogły jeszcze stać uchylone.
Co zrobić, jeśli ona odwołuje spotkanie w dniu randki?
Odpisać krótko, bez oceny, i zaproponować jeden konkretny nowy termin. Jeśli zgodzi się i odwoła ponownie, to już jest odpowiedź. Odwołania się zdarzają, życie bywa nieprzewidywalne, ale dwa z rzędu mówią ci coś o priorytetach, i nie jest to nic, co da się naprawić lepszą wiadomością.



